Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Τι κάνουμε στα δύσκολα; ΚΟ.ΛΥ.ΜΠΑΜΕ!

Προσωπικά, πάντα κοιτάω τη θετική πλευρά της ζωής. Ό,τι και να συμβεί, γίνεται για κάποιο συγκεκριμένο λόγο και πάντα κάτι καλό θα προκύψει από αυτό. Υπάρχουν, ωστόσο, και οι άσχημες μέρες. Μέρες όπου είναι δύσκολο να εξετάσεις τα πράγματα υπό το πρίσμα της θετικής ενέργειας. Μέρες όπου θα θελήσεις να κάνεις αναστροφή, να αφήσεις κάτω τα κομμάτια σου και να δηλώσεις παραίτηση. Μην το κάνεις, όμως, ποτέ! Αυτή η στιγμή είναι η πιο μεγάλη ευκαιρία να αποδείξεις ότι είσαι ικανός να τα καταφέρεις, ότι αξίζεις. Ίσως κανείς να μη μπορεί να γυρίσει πίσω στο παρελθόν και να κάνει μια νέα αρχή. Μπορεί, όμως, να ξεκινήσει από το παρόν και να κάνει ένα νέο -διαφορετικό- τέλος. Πάρε "μελάνι" και "χαρτί" και ξεκίνα να...γράφεις. Να γράφεις το δικό σου έργο για τη δική σου ζωή. Κάνε νέα όνειρα, θέσε νέους στόχους. Μπορεί να έκλεισες ένα δύσκολο κεφάλαιο, μα, μην κλείνεις το βιβλίο. Απλώς γύρνα σελίδα.
Το πιο πιθανό είναι όλα αυτά να ακούγονται λόγια του αέρα, συμβουλές που δεν πιάνουν τόπο, ανοησίες! Δε λέω, ο καθένας κοιτάζει το θέμα από τη δική του σκοπιά. Κανείς δε μπορεί να μιλήσει σε κάποιον με τη λογική, όταν ακούει μόνο με το συναίσθημα...μα να θυμάσαι: Η ζωή είναι σα να οδηγείς ένα ποδήλατο: Προκειμένου να κρατήσεις ισορροπία πρέπει να συνεχίσεις να πηγαίνεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου