Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Ένα υπέροχο καλοκαίρι


Ήταν το ωραιότερο καλοκαίρι της ζωής μου.Και ήρθε από κει που δεν το φανταζόμουν.Ξαφνικά βρεθήκαμε μια παρέα 
8 ατόμων στην Ικαρία.Απλά μαγεία!
(Να σαι καλά ρε ξαδέρφη!)
Γέλια,φωνές,φασαρία,χαβαλές,παραλία,μυστικά,αυτοσχέδια(ψιλο αποτυχια) πάρτυ,κιθάρες,τραγούδια,φωτιές,νέες παρέες,πανηγύρια,κρεπάλες,
περιστασιακά φλερτ απτό πουθενά,κανείς δεν έμεινε παραπονεμένος!Αυτό το καλοκαίρι τα είχε όλα!
Και μπορεί την στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο να είμαι ακόμα στο νησί,όμως για μένα καλοκαίρι ήταν αυτές οι 15 μέρες που μαζί με την 
Μαρία,την Μίνα,τον Λάμπρο,την Ελένη,το Μητσάκι,τον Μιχάλη και τον Αλέξη απολαμβάναμε τις πρώτες ενήλικες διακοπές μας.
Ήταν υπέροχες οι στιγμές που ζήσαμε μαζί,σαν μια δεύτερη πενθήμερη!Οι ώρες κυλούσαν απίστευτα γρήγορα και κανείς δεν κατάλαβε πόσο
γρήγορα έφτασε η ώρα της επιστροφής (τους)..
Διαδρομές μέχρι τον Εύδηλο με φακούς και τραγούδια,καφές στη βεράντα με θέα το λιμάνι,τραγούδια του Μιχάλη στη κιθάρα,ξημέρωμα στη
παραλία,ο Κώστας στο μινιμαρκετ που τον πλουτίσαμε με τις σοκοφρέτες και τα κρουασάν που αγοράζαμε καθημερινά.Γίναμε θεατές μιας 
επεισοδιακής διακοπής ρεύματος νομίζοντας ότι είναι κάποιο happening,βόλτα με το αμάξι ενός φίλου φαν του Σουμαχερ,
με 120 στους επαρχιακούς δρόμους και χειρόφρενο στις στροφές που συνοδεύτηκε από άπειρες τσιρίδες και τάματα αααν βγαίναμε σώες
από κει(!),επιστροφή με τα πόδια από κλαμπ με τα τακούνια στο χέρι στις 7 το πρωί
(5 χλμ μετά από ξενύχτι ποιος τα κάνει?),πανηγύρι στις Ράχες με μπόλικο κρασί και ικαριώτικο και μετά φιλοσοφικές συζητήσεις και συμβουλές 
επί των αισθηματικών(α ρε Λάμπρο...!)περιμένοντας ταξί στις 6.30(ναι,καλαααα!σιγά μην ήταν στην ώρα του!!) οτοστόπ,η τύχη να πετύχουμε 
λεωφορείο για Μεσαχτή,ομελέτες που έφυγαν πριν καλά μπουν στο πιάτο,βάφλες στις  2 το πρωί,3 διαφορετικά ξυπνητήρια να χτυπάνε με 
διαφορά λεπτού από κάθε δωμάτιο που κανείς δεν πατούσε απενεργοποίηση,o gay σερβιτόρος στο λιμάνι,άπειρα κλικ της Ελένης με την
φωτογραφική να έχει γίνει προέκταση του χεριού της,την Δήμητρα να παραπονιέται ότι πεινάει και δεν τρώει κανονικό φαγητό,
η Μαρία ήταν η μαμά για όλους, μαγείρευε,έπλενε,καθάριζε,ντάντευε,ο Λάμπρος ασταμάτητο πειραχτήρι και ατακαδόρος δεν σε άφηνε να 
ανασάνεις απτο γέλιο(και παραμιλούσε στον ύπνο του!) η Μίνα έκαιγε καρδιές και δεν χαμπάριαζε και τίποτα...!!
Η καθιερωμένη επιστροφή σπίτι ήταν όχι πριν τις 6 και το overdose κοντοζύγωνε!Αφού όταν φύγαν τα παιδιά μου φαινόταν περίεργο να είμαι ήδη 
στο κρεβάτι από τη 1.00..και να ξυπνάω στις 12!Συνήθως τέτοιες ώρες συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο!


Παράλληλα γνωρίσαμε ντόπιες ασυννενόητες παρέες (για να δώσω ένα παράδειγμα,ενώ εμείς ξέραμε απτό απογεύμα το πρόγραμμα της 
διασκέδασης,τα...παιδιά πριν τις 2 το πρωί δεν κανονίζαν κάτι με σιγουριά.Και στην πορεία,οι μισοί μπορεί να άλλαζαν γνώμη και να έφταναν
 στο ραντεβού μόνοι οι άλλοι μισοί...!Ώσπου πια απλά δικαιολόγουσαμε την συμπεριφορά τους με το κλασικό:Ικαριώτες...τι περιμένεις!
Η ατυχία που μπορεί να σου τύχει στις διακοπές εδώ.Μη μπλέξεις με Ικαριώτες,με όλους τους δυνατούς τρόπους!
Είσαι χαμένος από χέρι.Δεν επικοινωνούν με τον έξω κόσμο!Κινητά ανύπαρκτα,πρόγραμμα ανύπαρκτο,συνέπεια ανύπαρκτη.Το κλίμα φταίει,
στην Αθήνα όλοι κύριοι...!Άγγλοι!
Τελοσπάντων!Σημασία έχει ότι εμείς  διασκεδάσαμε και απολαύσαμε στο έπακρο το καλοκαίρι μας στην Ικαρία!
Και όπως κάθε φορά που τσουγκρίζαμε τις μπύρες μας,και του χρόνου πάλι εδώ!Σας περιμένω,αυτή τη φορά με αυτοκίνητο!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου