Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Homo malacus...



Αν και συνηθίζω να γράφω άρθρα με έναν πιο σαρκαστικό τόνο, σήμερα δεν έχω αυτή τη διάθεση. Μπορεί σήμερα να μη μου επέτρεψε ο γιατρός να μιλήσω, αλλά θα γράψω. Θα γράψω για αυτά που νιώθω ότι συμβαίνουν γύρω μου, στην εποχή μου. Εποχή του ανθρώπου του 21ου αιώνα που έχει εξελιχθεί πλέον από homo sapiens σε homo economicus και, κατά συνέπεια, σε homo malacus.
Κύριο χαρακτηριστικό: Η αποχαύνωση. Ξεκίνησε από το χρήμα, εποχή όπου ακόμη βρισκόταν στο στάδιο "economicus", και συνεχίζεται στην τηλεόραση. Τηλεόραση: Η μασημένη τροφή που σου δίνεται, προκειμένου να σου μπουκώσουν αποτελεσματικά το στόμα και να μη μπορείς να μιλήσεις. Βλέπω ανθρώπους στα παράθυρα των ειδήσεων να αλληλοκατασπαράζονται για το ποιος θα μιλήσει πρώτος, πασχίζουν να καλύψουν τη φωνή του άλλου, σκοτώνουν για λίγα ακόμη λεπτά προβολής, με αποτέλεσμα να χάνουν το νόημα των λεγόμενών τους. Ποια είναι, όμως τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του ανθρώπου αυτού; Κυρίως, η απάθεια, η απραγία και η έλλειψη αντανακλαστικών. Τα ζωώδη ένστικτα δεν εκλείπουν. Και πάλι, όμως, εάν χτυπήσεις ένα σκυλί ή αν του πάρεις το κόκαλο, αυτό θα αγριέψει και προτού το καταλάβεις, θα σε δαγκώσει. Ωστόσο, ο homo malacus θα σου πει και...ευχαριστώ!
Κοιτάζοντας να κάνει καλό στον εαυτό του, με το να υποχωρεί και να προσαρμόζεται, μόνο κακό κάνει τελικά. Κακό το οποίο επιτείνει με το να έχει χάσει κάθε επαφή με τους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρο του. Η "καλημέρα" έχει γίνει μία καταναγκαστική έκφραση και το ψεύτικο χαμόγελο έχει ριζώσει για τα καλά στην καθημερινότητα. Ρωτάμε "τι κάνεις" και δεν καθόμαστε πλέον να ακούσουμε τι έχει να μας πει ο άλλος. Και στην περίπτωση που θα αφιερώσουμε λίγο χρόνο για τον ακούσουμε, η απάντηση που θα πάρουμε θα είναι "Μια χαρά". Μια χαρά...πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό; Πόσες φορές, όμως, κρύβει άλλα νοήματα;
Δεν έχουμε χρόνο να αφουγκραστούμε τους άλλους και να προσφέρουμε βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη. Γιατί η μια χαρά μπορεί να κρύβει χιλιάδες πόνους...
Τέλος, ο homo malacus, για να μην είμαι άδικος, έχει κάποιους στόχους στη ζωή του, για τους οποίους μοχθεί και παλεύει. Το χρήμα! Το χρήμα που κινεί τα πάντα, που πουλάει και αγοράζει συναισθήματα και ανθρώπους, στο βωμό του οποίου θυσιάζονται ζωές και στήνονται τα πιο ύπουλα και βρωμερά παιχνίδια. Μπορεί τελικά το χρήμα να φέρνει την ευτυχία, δε λέω. ΑΛΛΑ η ευτυχία δε είναι σκοπός ούτε κατάσταση. Είναι στιγμές. Στιγμές που συνθέτουν το παζλ της ζωής. Μια ζωή που δεν θα είχε νόημα αν δεν υπήρχε και ο πόνος και η θλίψη. Γιατί καταλαβαίνεις ότι ζεις μόνο όταν γελάς και κλαις από ψυχής...

P.S
Η λύση δεν είναι να γυρίσουμε στην εποχή του homo sapiens. Το παρελθόν είναι παρελθόν και μας έχει κάνει αυτούς που είμαστε τώρα. Η λύση είναι να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας, να προσπαθήσουμε για κάτι το καλύτερο. Και όλοι μπορούμε να αρχίσουμε από κάτι...έστω, ένα αληθινό χαμόγελο αρκεί...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου