Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Super market ή πλαζ;!


Τι πιο απλό από το να πας στο σούπερ-μάρκετ της γειτονιάς σου προκειμένου να αγοράσεις ένα παγωτό του Θεού να φας σαν άνθρωπος που περνά το καλοκαίρι του ήρεμα κι ωραία. Όταν ,όμως, αυτός ο άνθρωπος είμαι εγώ, τα πράγματα περνούν τα όρια του καθημερινού. Καθώς, λοιπόν, κοιτούσα τα ψυγεία του σούπερ-μάρκετ για παγωτό, μιλούσα στο κινητό. Επειδή πάντα μου κάνουν παρατήρηση ότι μιλάω δυνατά, αυτή τη φορά φρόντισα να μιλάω πιο ψιθυριστά.
Κλείνοντας το τηλέφωνο, παρατήρησα ότι το μόνο που ακουγόταν ήταν η μηχανή που "χτυπά" τα barcodes των προϊόντων ( Βλέπε -ή μάλλον άκου- "τουτ") και οι...εσωτερικές φωνές των ανθρώπων στο ταμείο που έλεγαν "Επιτέλους ,σκασμένο, το έκλεισες το ματζαφλάρι! Μια ώρα μπίρι μπίρι", ενώ ταυτόχρονα φαντασιώνονταν τρόπους να με δολοφονήσουν! Ένιωθα σαν τη μύγα μες στο γάλα, σαν τη τρίχα στο ζυμάρι, σαν την Αλέκα Παπαρίγα στο πάρτυ γενεθλίων του Γιωργάκη τέλος πάντων! Σε μια φάση σκέφτηκα ότι θα γίνονταν όλοι ζόμπι και θα με κυνηγούσαν να με φάνε! Μπα, αυτό θα είχε πλάκα! χαχα! Πέρα από την πλάκα ένοιωθα πολύ αμήχανα. Μέχρι τη στιγμή που φωνάζει ένας από την ουρά στο ταμείο "Δέκα ώρες! Αμάν! Ανοίξτε και κανένα άλλο ταμείο, περιμένει ο κοσμάκης!" Από περιέργεια γύρισα να δω ποιος φωνάζει. Δε θα πω τι αντίκρισα, αλλά θα πω μόνο αυτό: Από πότε ψωνίζει ο κόσμος στα κεντρικά (έστω) σούπερ-μάρκετ, φορώντας ΜΟΝΟ σορτς και παντόφλες;! Χάνω κάτι; Μήπως να αρχίσω να πηγαίνω κι εγώ με το μπουρνούζι ή με τα εσώρουχα για ψώνια;! Μα όση ζέστη και να έχει έξω, βάλε ένα μπλουζάκι, μια φανέλα, κάτι! Anyway...τουλάχιστον χάρη στο γεγονός αυτό σταμάτησα να σκέφτομαι το δικό μου...ρεζίλι! Να ναι καλά ο κύριος με τις "γυμνιστικές" τάσεις!

P.S. Μπορεί πάλι να είμαι υπερβολικός (το ακούω συχνά τελευταία), αλλά τι να κάνουμε! Καλά να περνάτε...

2 σχόλια: