Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Πάμε θέατρο;

 Όχι, δεν έχω σκοπό να σας πάω ούτε στο Ηρώδειο ούτε στο Δελφινάριο. Σήμερα έχει καλή παράσταση στο Θέατρο του Παραλόγου. Όχι μόνο σήμερα. Κάθε μέρα. Και το κακό είναι ότι όχι μόνο έχω κλείσει θέση στη μπροστινή σειρά, αλλά το εισιτήριο είναι διαρκείας.
 Υπάρχουν στιγμές που θέλω να σηκωθώ από τη θέση μου, να φύγω από την παράσταση. Δε μου αρέσει ούτε η πλοκή, ούτε η σκηνοθεσία. Το μόνο που με κρατάει είναι τα λεφτά που έδωσα για αυτό το εισιτήριο. Επένδυσα πάνω στην "ψυχική ανάταση" που θα μου χάριζε. Πίστευα ότι είναι μια καλή παράσταση, που θα μείνει χαραγμένη στην ψυχή και στο μυαλό μου για πάντα. Έκανα λάθος. Είναι μια άθλια παράσταση, με ερασιτέχνες ηθοποιούς, οι οποίοι δεν ξέρουν να υποκρίνονται. Τουλάχιστον απέναντι σε εμένα.
 Δε μπορώ να καταλάβω πώς έκανα τη βλακεία να αγοράσω ένα τέτοιο εισιτήριο. Μάλλον θα φταίνε τα φανταχτερά χρώματα, τα ωραία γράμματα και η πολλά υποσχόμενη περίληψη του έργου.   Και μου το είχαν πει: "Ότι λάμπει, δεν είναι χρυσός". Αλλά εγώ, εκεί. Πεισματάρης, επίμονος, ξεροκέφαλος. Kαι κυρίως...αγαθιάρης! Γιατί αν και είχα καταλάβει από την αρχή ότι η παράσταση είναι απαίσια, επέμενα να δώσω και μια δεύτερη ευκαιρία στην όλη προσπάθεια του θιάσου. Αλλά δεν άντεξα άλλο. Έφυγα.
 Τώρα πια, όποτε περνάω έξω από εκείνο το θέατρο, δε νιώθω τίποτα. Ούτε κάτι άσχημο, αλλά φυσικά ούτε κάτι καλό. Σήμερα βρήκα το εισιτήριο εκείνο σε μία τσέπη ενός ξεχασμένου παντελονιού. Ήταν σκισμένο, τσαλακωμένο, ξεθωριασμένο. Είχε τη μορφή που του άξιζε. Δεν το πέταξα. Το κράτησα. Γιατί; Για να μου θυμίζει πόσο απρόσεκτος ήμουν...



Σκηνή: Θέατρο του Παραλόγου
Παράσταση: Ραγισμένο γυαλί
Ηθοποιοί: Αυτοί
Κοινό: Εσύ
Θιασάρχης: Η αδυναμία του εαυτού σου



3 σχόλια:

  1. ας μην ειμαστε θεατες στο θεατρο του παραλογου, ας ανεβουμε εμεις πανω στη σκηνη να κανουμε την παρασταση καλυτερη για μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. exw prwth 8esh sto 8eatro tou parallogou..otan exw ta kefia mou mporw na pw me diaskedazei!
    FF[Fabulus-Friend]

    ΑπάντησηΔιαγραφή