Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Πώς οι αράχνες μού άλλαξαν τη ζωή. (un)TRUE STORY!

 Μπήκε ο Σεπτέμβρης και πλέον επισήμως επέστρεψαν οι αράχνες! Δεν μπορώ να καταλάβω, πώς στο καλό καταφέρνουν και μπαίνουν μέσα στο σπίτι. Έχω βάλει σίτες σε κάθε παράθυρο, έχω κλείσει κάθε ρωγμή με σιλικόνη την οποία δανείστηκα από μια φίλη της μητέρας μου (όχι, δεν είναι πωλήτρια σε μαγαζί με σιδερικά, απλώς έκανε μια αποτυχημένη επέμβαση αυξητικής στήθους και περίσσεψε λίγο. Σιγά μην το άφηνα ανεκμετάλλευτο. Τι σόι οικολόγοι είμαστε;!) και το πιο σημαντικό: Έχω βάλει στην είσοδο μια ταμπέλα, στα αγγλικά μάλιστα, που λέει "NO UNDERWEAR, NO GEEKS, NO SPIDERS". Tι στο καλό πια; Ώρες ώρες αμφιβάλλω αν ξέρουν να διαβάζουν αυτά τα ζωύφια!
 Είδα τις προάλλες μία στον τοίχο την ώρα που πήγαινα να κοιμηθώ. Αυτό είναι και το χειρότερο. Να βλέπεις την ώρα που πας για ύπνο μια αράχνη να κατεβαίνει από τον τοίχο και να πηγαίνει απευθείας κάτω από το κρεβάτι σου. Τώρα πια, ευτυχώς, κατάλαβα ποιο ήταν το λάθος μου. Είμαι πλέον έτοιμος για κάθε ανεπιθύμητη εισβολή, μιας και παρατήρησα ότι αν έχεις το κρεβάτι σου δίπλα στον τοίχο, το κάνεις πιο εύκολο για μια αράχνη να ανεβεί στο στρώμα σου. Τώρα το κρεβάτι, λοιπόν, βρίσκεται στη μέση του δωματίου, πράγμα το οποίο είναι καλό και για το φενγκ σούι! Τώρα τα πόδια μου δεν κοιτάνε την πόρτα, αλλά, όπως προστάζει και το φενγκ σούι, βρίσκονται μακριά από αυτήν. Έτσι, τα τσάκρα μου έχουν ανοίξει, το τσι μου είναι πλέον ευθυγραμμισμένο και η ενεργειακή μου αύρα είναι στους κατάλληλους χρωματισμούς. Αμέσως μετά, πήγα και αγόρασα ένα βιβλίο σχετικά με το φενκ σούι και τη διαρρύθμιση του χώρου, αγόρασα ένα φίκο, έναν καθρέφτη και έχτισα ένα τζάκι στα νοτιοανατολικά του δωματίου, μιας και όπως αποδείχθηκε, αυτό είναι κάτι που δεν αρέσει στις αράχνες. Λένε πως το φενκ σούι σου αλλάζει τη ζωή. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα την άλλαξε. Με έκανε να σκέφτομαι μόνο τα λεφτά μου, τα λεφτά μου και τα λεφτά μου (που προφανώς σπατάλησα!).
 Επίσης, σύμφωνα με το βιβλίο αυτό, είναι καλό να υπάρχει και το στοιχείο του νερού κάπου μέσα στο δωμάτιο. Έτσι, μιας και το κρεβάτι είναι πλέον στο κέντρο, έφτιαξα γύρω από αυτό μια τάφρο. Σκέφτηκα πως αυτό θα εμπόδιζε τις αράχνες να πλησιάσουν στο κρεβάτι. Είναι τόσο φαρδιά, ώστε αφενός να μπορώ να την υπερπηδώ με ένα μικρό διασκελισμό και αφετέρου οι αράχνες να χρειάζονται ferry boat ή ένα κανό για να περάσουν. Μετά, όμως σκέφτηκα ότι οι αράχνες είναι αρκετά έξυπνες. Μπορούν να σκαρφαλώσουν στο ταβάνι, να κρεμαστούν ανάποδα και από κει, χάρη στον ιστό τους να αρχίσουν να κατεβαίνουν σαν τον Τομ Κρούζ στις Επικίνδυνες Αποστολές. Γι αυτόν το λόγο, αγόρασα έναν μηχανισμό ασφαλείας με ακτίνες λέιζερ! Χα! Κάθε φορά που θα επιχειρεί μια αράχνη να κατέβει από το ταβάνι, θα χτυπά ο συναγερμός και θα πετάγομαι και θα λέω "ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ?!". Λύση pantene, 2 σε 1: Και θα έχει πλάκα, και θα λύσω το πρόβλημά μου!
 Βέβαια, μιας και έχασα όλα μου τα λεφτά στην προσπάθεια αυτή, σκέφτομαι να πιάσω δουλειά. Η θεία μου, μου πρότεινε να με πάει σε έναν γνωστό μας να πουλήσουμε το νεφρό μου ή κανένα άλλο όργανο, αλλά ακόμη το σκέφτομαι. Δεν πολυεμπιστεύομαι το χασάπη μας να κάνει την εγχείρηση. Θα δούμε...

P.S.

Sarcasm: The ability to insult idiots without them realizing it. Επομένως, όποια ομοιότητα με πρόσωπα, καταστάσεις και αράχνες είναι απολύτως εσκεμμένη!
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου