Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Φαντάσματα στο σπίτι μου!


 Γειά σας, γειά σας! Τι κανουμέ σήμερα; Όλα βαίνουν καλώς; Nice!
Κοίτα χαρά! Ψιτ, εσείς,
Ανακαίνιση κάνετε, όχι sex!
 Σήμερα είμαι αρκετά κουρασμένος μπορώ να πω. Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο ότι δήλωσα εθελοντής σε κάτι πειράματα για νέα φάρμακα. Ε όχι και πειραματόζωο, αγαπητέ! Απλώς με πληρώνουν διάφορες φαρμακευτικές για να μου κάνουν εξετάσεις. Τις προάλλες, μου έδωσαν ένα χάπι, που προορίζεται για ηρεμιστικό. Δευτέρα το πήρα και Πέμπτη ξύπνησα. Μάλλον ήταν πολύ δυνατό. 
 Αλλά η κούραση δε νομίζω να οφείλεται σε αυτό, αλλά στο ότι χθες το βράδυ, καθώς πήγαινα στην κουζίνα να πιω νερό, πέρασα από το σαλόνι και σκέφτηκα από το πουθενά ότι όλο και κάπως καλύτερα μπορώ να βάλω τα έπιπλα για να δείχνει πιο μεγάλος ο χώρος. Επίσης, τα έπιπλα είναι έτσι για 3 χρόνια, οπότε σκέφτηκα ότι καιρός ήταν για μια αλλαγή. Έτσι, ξεκίνησα τη μεταμεσονύκτια ανακαίνιση. Αλλά επειδή πάντα υπάρχει και κάτι ακόμη να κάνεις με τα έπιπλά σου, και φυσικό είναι να διερωτάσαι "Χμ, αυτή η λάμπα θα δείχνει καλύτερα δίπλα στο μπουφέ ή πίσω από το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Beyonce στο σαλόνι;" μου πήρε πολλές ώρες το όλο θέμα. Το καλό είναι ότι βρήκα και κάτι μικροπράγματα που είχαμε χάσει στο σπίτι, όπως δύο στυλό, ξέρετε, από τα καλά, ένα τηλεκοντρόλ, 5 κουμπιά, το θείο Ανδρόνικο από το περσινό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι και 10 ευρώ. Το πρωί, όμως, που σηκώθηκα, είχα ξεχάσει ότι άλλαξα τη διαρρύθμιση και βρέθηκα καθισμένος πάνω στην τηλεόραση προσπαθώντας να αλλάξω κανάλι στην πολυθρόνα. Τραγικό!
 Α! Ξέχασα. Την ώρα που μετακινούσα κάτι μικροπράγματα, κάτι περίεργο πήρε το μάτι μου. Θα ορκιζόμουν ότι είχα δει φάντασμα! Τελικά όμως, ήταν η αδερφή μου που δε μπορούσε να βάλει τη ρόμπα της. Παίζει να μη μπορούσε να βρει τα μανίκια και φώναζε δυνατά "Ωωωωωωω!! Αααααα!!" Ε, λίγο το χεις;!
 Πάντως, άσχετο, έχω παρατηρήσει πως όποτε βλέπουμε φαντάσματα στις ταινίες, φοράνε ρούχα. Και αναρωτιέμαι, λοιπόν, "Αυτά είναι τα αγαπημένα τους ρούχα και τα επιλέγουν για το "come back" τους ή είναι τα ρούχα που φορούσαν τη τελευταία στιγμή πριν αποδημήσουν εις Κύριον;" και μετά σκέφτηκα πόσο δύσκολο είναι να διαλέξεις τι θα φοράς, πόση πίεση για να διαλέξεις ένα ρούχο με το οποίο θα κάνεις την επιστροφή σου στον κόσμο των ζωντανών. Φαντάζεσαι να στοιχειώνεις κόσμο για μια αιωνιότητα ντυμένος κάπως έτσι:
Γι αυτό μάλλον επιλέγουν το μαύρο ή το ασπρο. Είναι all time classic...Πάντως, είναι πολύ καλό το ότι τα φαντάσματα φοράνε ρούχα, γιατί δε θέλω να δω ένα γυμνό φάντασμα. Όχι, με την καμία. "Μπούούούού...! Είμαι το φάντασμα της προγιαγιά σου Ευταλίας!" "Ε...γειά σου προγιαγιά Ευταλία, μήπως έφερες μαζί σου και εκείνο το ωραίο φόρεμα που είχες κάποτε, να ρίξεις κάτι πάνω σου;;;!"
 Επίσης, γιατί τα στοιχειωμένα σπίτια είναι πάντα κάτι τεράστιες κατοικίες και πότε κάτι πιο μικρό, όπως καμιά γκαρσονιέρα; "Ε, οκ. Ήρθα να σε τρομάξω, αλλά το μέγεθος του σπιτιού σου τρομάζει εμένα! Αγόρασε μεγαλύτερο σπίτι επιτέλους, κάνε οικογένεια...είσαι 35 για όνομα του Θεού!"
 Προσωπική εμπειρία:
 Τις προάλλες πήγα σε μια παράσταση, όπου ξαφνικά άρχισαν να αναβοσβήνουν τα φώτα και να ακούγονται περίεργοι ήχοι. Όλοι νομίζαμε ότι το θέατρο είναι στοιχειωμένο. Μετά από λίγη ώρα, ο σκηνοθέτης μας ζήτησε συγγνώμη για την αναστάτωση και μας είπε ότι η παράσταση ακυρώνετε επειδή ο ηχολήπτης και ο φωτιστής είναι μεθυσμένοι!

2 σχόλια: