Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

I ♥ KARDITSA (?)


Δεν ξερω απο που να αρχισω.ειναι τοσα πολλα που εχουν αλλαξει στη ζωη μου το τελευταιο καιρο,το τελευταιο μηνα για την ακριβεια.
Χωρις να το εχω συνειδητοποιησει ακομα εγινα προσωρινη -ευτυχως ή δυστυχως- κατοικος καρδιτσης.σπουδες γαρ...
Ας τα παρουμε τα πραγματα απτην αρχη.
Μενω πλεον σε ενα υπεροχο ρετιρε με θεα τα Αγραφα και 2 μωρα να σκουζουν ολη μερα και νυχτα στο κατω οροφο.Υπεροχα!
Καθε πρωι σηκωνομαι παραδοξως μια ωρα νωριτερα για την σχολη  χωρις την συνηθισμενη φασαρια ''ελλη ξυπνα,παρα τεταρτο η ωρα,
θα χασεις παλι την πρωτη ωρα στο σχολειο! ''. Το κτηριο απεχει κανα 20λεπτο με τα ποδια ομως γνωστη καθως ειναι η τεμπελια μου,προτιμαω να πηγαινω
να χρησιμοποιω το ποδηλατο τυλιγμενη σαν το κρεμμυδι με 3 μπλουζες φουτερ κασκολ και μπουφαν για να μη παθω πνευμονια πανω στο ..οχημα!
Κι ας γκρινιαζουν οι γονεις μου να παιρνω το αστικο.Τρελη ειμαι να στριμωχνομαι οπως στην αθηνα αναμεσα σε γερους και 15χρονα, που φωναζουν
και κουνιουνται πανω κατω σαν σπαστικα!
Η σχολη εχει την πλακα της, σαν Βαβελ ειναι, ολοι καταγομαστε απο μια διαφορετικη πολη,αν και οι Λαρισαιοι εχουν τα πρωτεια εκει.
Απο μαθηματα χαλαρα τα πραγματα, σ ολα παρατηρω οτι γινεται επαναληψη της υλης του Λυκειου,δεν υπαρχει κατι καινουργιο.
Το γραφειο μου παραμενει αχρησιμοποιητο ακομα,ουτε δειγμα βιβλιου πανω του!

Ειμαι τυχερη γιατι μετα απο λιγο ψαξιμο βρηκα  ατομα  αξιολογα που κολλησαμε αμεσως,μαζι στις ομαδες των εργασιων,μαζι για καφε,
μαζι μαγειρευουμε,μαζι ανεβοκατεβαινουμε αθηνα,μαζι αναλυουμε τα παθη μας, μαζι εξερευνουμε τη καινουργια ζωη.
Αυτα τα ατομα λοιπον θα ειναι η 2η οικογενεια μου απο δω και στο εξης. Ακομα βεβαια ανακαλυπτουμε η μια την αλλη αλλα οι συνθηκες
εδω επιταχυνουν τις διαδικασιες.
Λογω μιας εβδομαδας καταληψης των σχολων, με τα παιδια γυρισαμε ολα τα μπαρακια της πολης αλλα συνεχιζουμε να εχουμε ιδιαιτερη
αδυναμια στην Αυλη,το ρακομελαδικο που το εχουν χτισει φοιτητες.Και δωστου ποτα,και δωστου ξενυχτια,και δωστου γλεντια και χοροι,
το επαθα το overdose και απο τοτε βγαινω μια φορα τη βδομαδα,αντε δυο το πολυ! Αν ηξεραν οι δικοι μου στην αθηνα εστω κ ενα μερος
των βραδυνων εξορμησεων θα με ειχαν γυρισει πισω με το πρωτο κτελ!
Περιοριζομαι πλεον τα πιο πολλα βραδια στο σπιτι,αγκαλια με την κουβερτα μου και dvd.Ιντερνετ δεν υπαρχει ακομα και υποβοσκει ενα συνδρομο στερησης.
Γραφτηκαμε με τα κοριτσια χορο,yoga και pilates γιατι η μεγαλη παραμονη στο σπιτι καταληξαμε οτι δεν κανει καλο ΤΕΛΙΚΑ!
Και εξηγω: ολες χωρις ουτε μια εξαιρεση ειμαστε χωρισμενες/κολλημενες με πρωην/ υπηρχε-κατι-αλλα-δεν../ το-αφησαμε-στην-ακρη-λογω-
αποστασης και αλλα τετοια..τι ωραια! Μαζευομαστε σε σπιτια τα βραδια και πινουμε ρακες και κρασια με μουσικη υποκρουση καψουροτραγουδα,
να αναλυουμε για 20η φορα γιατι και πως φτασαμε εδω που φτασαμε.πιιιιικραααα...

Το χειροτερο μου ειναι τα σαββατοκυριακα που ολοι φευγουν για να πανε στους γονεις τους και γω μενω πισω επειδη το εχω ηδη κανει
το προηγουμενο σ/κ. Κατι τετοιες μερες παιρνω πισω ολα οσα ελεγα ενα χρονο πριν,οτι θελω να φυγω μακρια,να ζησω μονη μου και αλλα τετοια
επαναστατικα. Αρχιζει το μελο.Γιατι θα ξυπνησω και δεν θα χω τον γατο μου ξαπλωμενο διπλα στο μαξιλαρι να γουργουριζει.Δεν θα χαζολογαω ασκοπα
περιμενοντας το μεσημεριανο.Τωρα εγω θα σκουπισω,εγω θα πλυνω τα πιατα,εγω θα μαγειρεψω και θα βαλω πλυντηριο.Και δεν μπορω να συνη
θισω να τρωω μονη μου αμιλητη,χωρις να εχω τους δικους μου να σχολιαζουμε τα της καθημερινοτητας.Ειναι αδικο να ειναι ολοι μαζεμενοι σπιτι
μαμα μπαμπας αδελφος θεια σκυλια γατια και γω μονη μου στην βλαχοπολη! Και το βραδυ θελω οσο τιποτα αλλο να βρισκομουν
κεντρο,θησειο,μοναστηρακι εξαρχεια με τα παιδια,να γελαμε και να διασκεδαζουμε οπως εμεις ξερουμε..
Αλλα φτανει η δευτερα,ξανα παλι σχολη,τρεξιμο,καφεδες με τα κοριτσια και ξεχνιεμαι.Υπαρχουν βεβαια και οι στιγμες που μου τη βαραει και
αποφασιζω χωρις να το ξανασκεφτω να κατεβω αθηνα,μονο και μονο για μιαμιση μερα.Και οποιος προλαβαει την ελλη ειδε!χαχα!

Ενα τετοιο βραδυ σαββατου ειναι κ το αποψινο.Η σοφια κ η μαρια εχουν κατεβει αθηνα,οι αλλες λαρισα,θεσ/νικη κ.ο.κ Και η αληθεια ειναι
οτι προτιμησα να κατσω μεσα παρα να βγω με μια παρεα παιδιων απτη σχολη που δεν ξερω πολυ καλα και γενικοτερα τα βαριεμαι κατι τετοια.
Δεν περιμενα ποτε οτι θα εβλεπα τηλεοραση τοσες ωρες! Να βουλιαζω στο καναπε χωρις να εχω κατι να κανω.Και η ωρα να μη περναει.
 Για καποιο ανεξηγητο λογο μου χει κοπει η ορεξη για διαβασμα..που υπο αλλες συνθηκες
τοσο ελευθερο χρονο βλ.καλοκαιρι,τον αξιοποιουσα διαβαζοντας καμια ντουζινα λογοτεχνικα βιβλια. Οπως και ενα αλλο τρομαχτικο που μου
συνεβη εδω,τα μουσικα ακουσματα μου αλλαξαν,και απο του ποιοτικου εγινα του λαικου και του..γαβγισματος! Σφακιανακης,Καρρας, Μακροπουλος,
Θεοδωριδου και αλλοι τοσοι κανουν περαλαση καθε βραδυ στο media player.Αλλοι το λενε στροφη στη ποιοτητα,αλλοι καψουρα.Εγω το λεω
δεν ξερω τι μου γινεται!easy.Τα σπασμενα πληρωνουν οι γειτονες.
Και ποση ωρα πια να μιλησεις με τους κολλητους στο τηλ? Τελειωνουν τα λεπτα..! Η τετ α τετ γκρινια δεν συγκρινεται
με οσα μισαωρα κι αν εχω κανει το κινητο σκουλαρικι! Συννειδητοποιησα λοιπον πως η αποσταση ειναι μεγαλος μπελας.Παρομοιως και ο χρονος.
Η αποσταση σου στερει πολλες απο τις παλιες σου συνηθειες που δεν αντικαθιστανται οσο βρισκεσαι μακρια απο τη πολη σου,
ενω ο χρονος σου βαζει στενα ορια.Ενα σ/κ δεν αρκει να χορτασεις τη φροντιδα της μαμας και συζητησεις απειρου καλλους και γελιου με τους φιλους.

Ξαφνικα απεκτησα τοση ελευθερια που δεν ξερω πως να την διαχειριστω.Ειναι ωραια η αισθηση της ανεξαρτησιας,να πηγαινεις οπου θελεις , με
οποιον θελεις,να γυρνας ξημερωματα χωρις να δινεις αναφορα στο καθενα. Ειναι παραξενο να ακους απο 18χρονους που μεχρι πριν ενα μηνα
δεν ξεραν πως βραζει ενα αυγο,να ανταλλαζουν συνταγες μαγειρικης,να μενουν σπιτι το απογευμα γιατι πρεπει να κρεμασουν κουρτινες,να
γνωριζουν στους ποσους βαθμους πλενονται τα ευαισθητα ρουχα,τα πολυχρωμα,κ τα λευκα..!
Γινεται και ενα καλο ξεσκαρταρισμα στις σχεσεις.Οσοι αξιζουν μενουν,τους υπολοιπους τους στελνεις στο διαολο και δεν ξανασχολησαι
μαζι τους.ειναι απλο.
Απτην αλλη παλι κανεις δεν μπορει να αντικαταστησει τη σιγουρια ,την οικειοτητα και την ασφαλεια που σου προσφερουν οι δικοι σου
ανθρωποι,αυτοι που γνωριζεις χρονια και καταλαβαινουν τι νιωθεις χωρις καν να μιλησεις.Να γυριζεις σε ενα σπιτι γεματο.Που ολα ειναι ετοιμα
και στρωμενα.
Τελικα το ιδανικο θα ηταν να ειχα το δικο μου σπιτι,οπως τωρα..Αλλα με τους γονεις μου να μενουν στο διαμερισμα του κατω οροφου!
Και τους κολλητους στο διπλα!

3 σχόλια:

  1. Ελλη..τσα!!!!
    διάβασα τις σκέψεις σου και τις αρχικές σου εμπειρίες εκεί στην ξενιτιά....είμαι σίγουρη ότι αυτή η εμπειρία θα προσθέσει πολλά στη προσωπικότητά σου....σε αφήνω τώρα.
    φιλάκια πολλά
    Κατερίνα μαμά ενός φίλου σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή