Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Ημερολόγια Καταστρώματος


Συχνα σκέφτομαι ότι πρέπει να καταργήσω τον λογαριασμό μου στο Facebook δια παντός.
Για πολλούς ,χαζούς κυρίως,λόγους-δικαιολογίες θα έλεγα καλύτερα-δεν το χω καταφέρει ακόμα.
Στους Guests του lifo.gr διάβασα αυτό το ποστ της Lali :

« Έχουμε επέτειο σήμερα: εγώ κι ο εαυτός μου γιορτάζουμε τη δύναμη της θέλησης. Πριν από έναν χρόνο ακριβώς “διέγραψα” τον λογαριασμό μου στο Facebook μια και καλή.

Μάλλον δεν διέγραψα, παράτησα. Όλα εκεί είναι και με περιμένουν, παγωμένα στον χρόνο, φωτογραφίες, βιντεάκια, “φίλοι”. Δυο χρόνια απ’ τη ζωή μου φακελωμένα ηλεκτρονικά στο διηνεκές - δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ γι’ αυτήν τη μοναδική ευκαιρία να παγώσω τον χρόνο ή ν’ ανατριχιάσω που δεν μπορώ να φύγω οριστικά και αμετάκλητα.

Τι κέρδισα και τι έχασα. Κέρδισα χρόνο, που μπορεί να μη διέθεσα απαραίτητα σε αξιόλογες ασχολίες, τον διέθεσα όμως όπου και όπως ήθελα, χωρίς αυτο-περιορισμούς και ψυχαναγκασμούς.

Κέρδισα την ψυχική μου ηρεμία, καθώς δεν χρειάστηκε να παλεύω κάθε μέρα με τον πειρασμό να κρυφοκοιτάξω για λίγο τη ζωή του πρώην, να υποθέσω, να συμπεράνω, να ζηλέψω, ούτε να αναλώνομαι με ζητήματα βαρύτητας “like” ή“poke”.

Κέρδισα αληθινούς, τρισδιάστατους φίλους, τους οποίους κόπιασα για ν’ αποκτήσω όπου “κόπος” ισούται με την πραγματική κοινωνικότητα, αυτή που απαιτεί περισσότερα από ένα “κλικ”.

Κέρδισα τη χαρά τού να βγάζω φωτογραφίες μόνο για πάρτη μου, για να ’χω να θυμάμαι ανθρώπους, τόπους, αρώματα και ήχους.

Αν έχασα; Έχασα την ευκαιρία να επικοινωνώ εύκολα με πολλούς μαζί. Έχασα την επαφή με ανθρώπους των οποίων το τηλέφωνο για τον Χ ή Ψ λόγο δεν θέλω να ζητήσω. Έχασα “φίλους” που τώρα τσιγκουνεύονται να στείλουν ένα sms. Έχασα... Τελικά, δεν ξέρω αν έχασα. Και μάλλον δεν με νοιάζει και πολύ».


Τώρα είμαι πιο κοντά σε αυτό το κατόρθωμα!
Οχι αγάπη μου,δεν θα γίνω ψυχασθενής για χάρη του φατσοβιβλίου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου