Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Ημερολόγια Καταστρώματος

Κάθε μέρα εδώ και ενάμιση χρόνο υποκρίνομαι. 
Αφου αποδέχτηκα και παραδέχτηκα τα λάθη μου,προσπαθώ να διωρθώσω κάθε κακώς κείμενο.


Σε βλέπω και πετάω στον ουρανό.Φεύγεις και γκρεμίζομαι.


Όσο καλά και αν τα πάω με τα λόγια,μπροστά σου τα χάνω.


Ώρες ώρες με κάνεις και αισθάνομαι ανόητη.Γοητεύομαι και απογοητεύομαι.


Ξέρω όμως σίγουρα το εξής. Όταν η αγάπη είναι πραγματική δεν σβήνει παρα μόνο αν θελήσεις να την σβήσεις. 
Αν λοιπόν δεν νοιώθεις για μένα,γιατι με έχεις στην ζωή σου οταν ξέρεις πως δεν θα σε δω σαν φίλo;;
Ο χρόνος περνά και περνά ανεπανόρθωτα.
Γιαυτό έλα επιτέλους.


ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΥΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου