Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Ημερολόγια Καταστρώματος


Απο την biologist

Τώρα έχω ένα σπίτι. Μια στοίβα άπλυτα στο νεροχύτη μου. Απλωμένα ρούχα στο σαλόνι μου. Μια βιβλιοθήκη ολοδική μου που σιγά σιγά γεμίζει με βιβλία.
Μπορώ να βγαίνω τα μεσάνυχτα και να γυρίζω το πρωί. Μπορώ να τρώω επί μέρες μπαγιάτικο κέικ και να ζω με γαλλικό καφέ και τσάι. Μπορώ να μαλώνω στις δημόσιες υπηρεσίες, να μαζεύω δικαιολογητικά και αποδείξεις και να ξεχνάω απλήρωτο το νερό.
Τώρα έχω μιαθέση σε αμφιθέατρο. Τώρα μπορώ να κόβομαι στις εξετάσεις μου και μετά να πηγαίνω για καφέ, χαλαρά. Η τρίτη λυκείου τελείωσε, μωρό μου, τελείωσε ο εφιάλτης που πρέπει να περάσεις για να σιχαθείς την ώρα και τη στιγμή που έπιασες πρώτη φορά στιλό και έγραψες στον τοίχο του σπιτιού σου. Τελείωσε η παλιά παράνοια, ετοιμάσου ρε συ για καινούργια. Τελείωσε, για μένα καλά.
Τι ασυνάρτητη βλακεία, τι τρομερά ΗΛΙΘΙΑ χρονιά.
Δεν το αναλύω, δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι.
Κι όσοι λένε «για μένα ήταν οκ η χρονιά, αν για σένα δεν ήταν κάτι θα έκανες λάθος»
«έλα μωρέ, υπερβάλλεις»
Και τα λοιπά…
Ας θυμηθούν απλά πόσες φορές βάλανε τα κλάματα το βράδυ, για κείνο το γαμημένο το κομματάκι που δεν μπορούσαν να πουν κατά λέξη.
Και ας σκεφτούνε καλά: ΤΟ ΑΞΙΖΕ;;
Το ξυπνητήρι μου έχει καιρό να ρυθμιστεί για τις τέσσερεις το πρωί.
Κι ας ήταν περίεργο που δεν είχα μάθημα την 28η φέτος.

Σιγά σιγά αρχίζω να περνώ στο παρακάτω.
Και με τρομάζει λίγο που αρχίζω και αναπολώ
… καταλαβαίνω εκ των υστέρων την επίδραση του παράγοντα «ΤΥΧΗ»
Γιατί όλα στη ζωή είναι έτσι,
ένα πολλαπλής που έκανες λάθος,
μια δύσκολη άσκηση που έλυσες σωστά.
Βγαίνει ένα νούμερο και λες: εγώ είμαι!  Ο κύριος 16.208 ή η κυρία 18.888.
Νομίζεις ότι αντικατοπτρίζεσαι σε 6Χ3=18 ώρες εξετάσεων; Γελοίε.
Πόσο ενήλικος μου μοιάζεις!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου