Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Δεν είμαι καν μια στατιστική
και παραείμαι συνηθισμένος για ταινία χολλυγουντιανή
Εγώ είμαι εδώ, κι εσύ είσαι'κει,
μια ρίμα μισή και παρακατιανή...
Τσιμέντο, σίδερα, οικοδομή, στη νύχτα κι όλα από λίγο
μου περισσεύει η αντοχή μα όλο λέω πως θα φύγω...
Αγαπημένος μου στίχος: "Όλα είναι δρόμος"...
Για κοίτα, φίλε μου, όμως, που πάντα ξεμένω
κι ο κόσμος μου ίδιος κι απαράλλαχτος παγώνει...
Κι ό,τι αγάπησα περισσότερο αυτό είναι που με πληγώνει...
Χωρίς ταυτότητα νοιώθω κι ας την έχω στη τσέπη μου πάντα,για αυτό κάνω ό,τι κάνω όταν κανείς δε με βλέπει
-Τζάμπα όλα μπορεί να πάνε στην τελική
Και μη νομίζεις πως δεν ονειρεύομαι μια ζωή πιο κανονική μα με ξυπνάει πάντα ο κρυος ιδρώτας την τελευταία στιγμή 
κι ένα άρωμα στον αέρα από ατόφια παρακμή..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου