Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Σε έναν ιδανικό κόσμο...

Οι άνθρωποι σε ρωτάνε τι κάνεις, όταν πραγματικά ενδιαφέρονται για σένα και όχι όταν περιμένουν να τελειώσεις αυτά που έχεις να πεις, για να σου ζητήσουν μια "χάρη".

Όταν λες καλημέρα, όταν χαμογελάς, όταν λες συγγνώμη και ευχαριστώ, το κάνεις με την καρδιά σου.

Χαίρεσαι με την επιτυχία του άλλου και λυπάσαι με τη στεναχώρια του, όποιος κι αν είναι αυτός.

Εκτιμάς το παραμικρό που σου προσφέρει ο άλλος, χωρίς να ζητάς περισσότερα.

Κλείνεις το στόμα σου όταν έχεις άδικο και δεν προσπαθείς να υπεκφύγεις.

Δίνεις πράγματα, χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα.

Αγαπάς, γιατί αγαπάς και όχι για να λες πως αγαπάς.

Δεν ξεχνάς από πού άρχισες και κυρίως ποιος σε βοήθησε να φτάσεις εκεί που έφτασες, όπου κι αν έφτασες. Η αχαριστία δεν έχει θέση πουθενά, μόνο στον κάδο απορριμάτων.

Αλλά επειδή δε ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο, μπορείς τουλάχιστον να ξεκινήσεις αλλάζοντας ένα από όλα αυτά...κι αν νομίζεις πως τίποτα από αυτά δεν αφορούν σε εσένα, τότε πρέπει να ξεκινήσεις από το εξής: Think again!


1 σχόλιο:

  1. Κλείνεις το στόμα σου όταν έχεις άδικο και δεν προσπαθείς να υπεκφύγεις.!!

    Υπέροχο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή