Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Eσύ, τι είδους ψέμα χρησιμοποιείς;


Blopperάκια, μου λείψατε! Ό,τι και να πω, έχετε δίκιο. Απλώς, συμβαίνουν πολλά αυτήν την περίοδο και δεν προλαβαίνω να γράφω. Αλλά μπαίνω σε πρόγραμμα και όλα θα είναι πάλι όπως παλιά. Έχω κιόλας πράγματα να σας πω...ώρα να 'χετε να με ακούτε! Για πείτε μου εσείς, πώς είστε; Χαίρομαι να ακούω ότι είστε καλά. Αυτή είναι η αλήθεια. Και σας λέω την αλήθεια, γιατί το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να είσαι... ελκυστικός και πλούσιος και αμέσως μετά βέβαια ειλικρινής. Μετά την ομορφιά και τον πλούτο είναι η ειλικρίνεια!

 Είδα τις προάλλες την ταινία Invention of lying. Πραγματικά πολύ καλή ταινία. Με έκανε να συνειδητοποιήσω με πόσους πολλούς τρόπους οι άνθρωποι λένε ψέματα. Δε νομίζετε ότι υπάρχουν πολλοί ψεύτες, διαφορετικού είδους εκεί έξω;
 Από τη άλλη είναι δύσκολο να μην πεις ψέματα. Ειδικά όταν ο φίλος σου σού δείχνει το μωρό του, και σε ρωτάει αν είναι το πιο γλυκό μωρό που έχεις δει. Τότε αναγκάζεσαι να πεις "ναι", πράγμα το οποίο είναι ψέμα. Από την άλλη, όμως, τι να απαντήσεις; "Όχι, είδα τις προάλλες ένα στο περιοδικό Mommy, πιο όμορφο από το δικό σου". Κάποιες στιγμές, λοιπόν, πρέπει να πεις ψέματα. Όπως όταν ένα φίλος σου κουρεύεται χάλια ή όταν κάνεις την φορολογική σου δήλωση ή όταν είσαι μάρτυρας στο δικαστήριο στη δίκη της θείας σου, που σκότωσε μια πόρνη με το αμάξι στην οδό Φυλής. "Δε θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια, κύριε δικαστά. Εγώ ήμουν δεμένος στο πορτ παγκάζ δίπλα σε 10 κιλά ναρκω...ε...άχνης ζάχαρης για κουραμπιέδες. Χριστούγεννα έρχονται, καταλαβαίνετε!"
Με βλέπω να καταλήγω εκεί
σε λίγο...
 Επίσης, υπάρχουν τα ψέματα τύπου "μισή αλήθεια", πράγμα το οποίο δεν ακούγεται και άσχημο. Αλήθεια, τι είναι η μισή αλήθεια; Κάτι τύπου: "-Χορεύεις;" "-Αμέ, χορεύω...μόνο υπό τη μελωδία γκάιντας βέβαια". Ενδιαφέροντα είναι και τα λεγόμενα λευκά ψέματα ή τα ψέματα "θα ήθελα, αλλά". Παράδειγμα: "Θα ήθελα να έρθω στο πάρτυ σου, αλλά...". Αλλά, τι; Ξέρετε ποιο είναι το υπόλοιπο της φράσης; "αλλά...ΔΕ ΘΕΛΩ!".
 Α! Επίσης υπάρχει και το ψέμα "δεν είσαι εσύ, εγώ είμαι που φταίω". Χα! Όταν σου το λένε, προφανώς και ξέρεις ότι είσαι εσύ που φταις! Ακόμη, έχουμε το ψέμα της αναγνώρισης κλήσης: "Αχ. Συγγνώμη, δεν άκουσα την κλήση σου. Ήμουν στο μπάνιο" Ναι, από τη Δευτέρα έως την Πέμπτη! Και τέλος, το δικό μου ψέμα, που θα το ονομάσω absolute lie: "A, δεν έχω δοκιμάσει κάτι τέτοιο. Πώς το λένε είπαμε; Μαρτάινι; Α, Μαρτίνι! Ε θα πιω λίγο!"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου