Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

'Eχουμε επισκέπτες...!

Η σημερινή "επισκέπτρια" θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία της. Όπως θα έκανε μια κλασσική diva. Ή μήπως όχι; Η αποψινή αρθρογράφος, δε διατηρεί blog. Είναι μια κοπέλα ούτε χαμηλών, ούτε υψηλών τόνων. Και ακόμη περισσότερο, δεν τη χαρακτηρίζει η μετριότητα. Σας μπέρδεψα, το ξέρω. Αλλά έτσι είναι η φίλη μου...λαβύρινθος. Είναι ένα άτομο εναλλακτικό, σταράτο, "αντράκι" και, όπως μου αρέσει να λέω, ιχνηλάτης της ζωής. Γουστάρει να αναλύει κάθε λεπτομέρεια, μόνο όταν αξίζει. Κράζει πολύ, χωρίς να καταντά κάγκουρας, πάντα όμως με ένα μοναδικό, ιδιαίτερο, θεατράλε style. Όταν όμως τη γνωρίσεις καλά, της φερθείς όπως της αρμόζει, τότε ο λαβύρινθος αυτός γίνεται απλό μονοπάτι με θέα το ηλιοβασίλεμα...
Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε 
Ένα μικρό hint
 για το ποια μπορεί να είναι...
;-)
 Όλες περνάμε καμιά φορά τη φάση "κάθομαι σπίτι, διαβάζω και μετά, επειδή δε μπορώ να βγω έξω, τρώω δύο σουβλάκια, κλαίω επειδή είμαι χοντρή και δε μου κάνουν τα ρούχα και μετά βλέπω μια καταθλιπτική ταινία, έτσι, για να ολοκληρωθεί το...κέφι!" Ε, τις προάλλες αυτό έκανα (όπου σουβλάκια σημειώσατε έναν κουβά μερέντα). Έβαλα να δω την ταινία "The Holiday". Με λίγα λόγια, είναι η Iris (Kate Winslet), μια κοπέλα ερωτευμένη επί τρία χρόνια με το αφεντικό της, ο οποίος εκμεταλλεύεται αυτό το σκάλωμά της, για να κάνει την πλάκα του. Ως κλασσική ρομαντική κομεντί, στο τέλος, η Iris βρίσκει τον αληθινό έρωτα και τότε τα χώνει στο αφεντικό της, ο οποίος μόλις είδε ότι αυτή ξεκόλλησε από αυτόν, πήγε να τη "χαντακώσει" και πάλι. Είναι το σημείο, όπου άφησα κάτω τον κουβά μερέντα, σκούπισα το σοκολατένιο μουστάκι μου και σχεδόν χειροκρότησα. Η Iris του λέει πως τόσον καιρό κατηγορούσε τον εαυτό της ότι δεν ήταν αρκετά καλή γι αυτόν και ότι την έκανε να πιστεύει ότι όλες οι κινήσεις από μέρους του ήταν δικές της παρεξηγήσεις. 
 Και μόλις σας αφηγήθηκα τα γκομενικά μου! "Σου στέλνω μηνύματα, σου μιλάω 24 ώρες το 24ωρο, κλάνω τους φίλους μου, όταν είμαστε μαζί, όποιον σε κοιτάει το διώχνω, κ.ο.κ, ΑΛΛΑ σε βλέπω φιλικά και τελικά δε σου μιλάω". WTF?! Και λέω εγώ ή είμαι καμία καθυστερημένη και ίσως είδα αυτή τη συμφορά στον ύπνο μου ή φίλος, είσαι αλλοπρόσαλλος. Εγώ δεν έχω κανένα θέμα να είσαι όπως θέλεις, αλλά εγώ τι φταίω που σπατάλησα χρόνο, ενέργεια και χρήμα για σένα που τελικά δε μου μιλάς;! Θα μου πει κανεις "Ε, ας το καταλάβαινες!" ΟΧΙ, ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΩ! Είμαι πανέξυπνη φίλε, όχι mentalist! Tι είναι αυτά τα προοδευτικά, δε μπορώ να καταλάβω. Είναι σαφές ότι δεν έχω ψευδαισθήσεις και πάντα παίζει ο άλλος να μην έχει φερθεί σωστά. Γιατί, όταν φέρομαι καλά μου φέρονται άσχημα, κι όταν φέρομαι άσχημα, μου φέρονται καλά;! Άμα, δηλαδή, αδιαφορούσα για τον τύπο, τον ενοχλούσα στο fb και στο κινητό, αν ήμουν κακιά με τους φίλους του και το έπαιζα γατούλα (aka χαζογκόμενα), σίγουρα θα μου μιλούσε ακόμα. Χμμμ, σκέφτομαι τώρα και γελάω με κακία: Στην ίδια περιοχή μένουμε, στα ίδια μέρη συχνάζουμε. Όταν τον πετύχω, φάει "καταλάθος" σπρώξιμο και μετά το βλέμμα "δε σε ξέρω", τότε θα δούμε ποιος παρεξήγησε τι. Άντε μπράβο. Grrrr...!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου