Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Wanna sleep with me?

Οι παλιές καλές με λεφτά
εποχές του Συντάγματος
ακριβώς πριν 5 χρόνια
 Αγαπητό Blooperάκι, γεια χαρά νταν! Τι κάνουμε; Ξέρω, ξέρω. Δεν το νιώθεις. Ούτε εγώ μπορώ να σου πω. Όσο και να προσποιούμαι, δεν το νιώθω...το Χριστουγεννιάτικο κλίμα...! Μα είναι πραγματικά τραγικό. Να θες να βγεις, να κατέβεις λίγο στο κέντρο, να δεις κανα δυο λαμπάκια, λίγο έλατο, έναν άγνωστο βρε αδερφέ να καθίσεις στα πόδια του και να του πεις πόσο...άτακτο παιδάκι ήσουν όλην την χρόνια. Τι να πεις;! Anyways...
 Πάμε στα δικά μας. Και λέγοντας δικά μας, εννοώ τα άσχετα που πετάω κάθε φορά. Σήμερα το μενού έχει "ύπνο". Και τι εννοώ...Ας αρχίσω με την εξής ερώτηση: Πόσοι από εσάς, μόλις πέφτετε στο κρεβάτι, κοιμάστε σαν τα μωρά στην κούνια; Ωραία. Τώρα, πόσοι από σας πέφτετε στο κρεβάτι και νιώθετε ότι έχει ξαπλώσει δίπλα σας η Άντζελα Δημητρίου και σας νανουρίζει με το "Και θέλω να ρθω, να σ'αρπάξω από την άλλη" ;! Ε, εγώ ανήκω στη δεύτερη κατηγορία.
 Πόσο τραγικό όταν πέφτεις να κοιμηθείς και ο Μορφέας σε απατάει, χαρίζοντας την αγκαλιά του σε άλλους! Πέφτεις, σκεπάζεσαι, κλείνεις τα μάτια, αλλά ύπνος πουθενά. Τι να μετράς μέχρι το 258.384.053, τι να έχεις ονομάσει κάθε πρόβατο, κατσίκι και αμνοερίφιο του χωριού σου, τι να έχεις κατεβάσει όλα τα μπουκάλια ΝΕΟΓΑΛ για να σε πάρει ο ύπνος, αλλά...εκεί... αϋπνίες μαζί με την Ανίτα. Κι εκεί που περιμένεις, λες "Να δω το ρολόι;" αλλά φοβάσαι τι θα αντικρίσεις. Αν δεις 1:00, είναι καλά. Αν δεις 2:00 ε, τρώγεται. Τα πράγματα ζορίζουν στις 3:00 και μετά. 6 το πρωί βέβαια, είναι το καλύτερο γιατί σκέφτεσαι "Εντάξει, απ'όσο έχω ακούσει, κάποιοι άνθρωποι σηκώνονται τέτοια ώρα!". Και το πιο τραγικό είναι να ξυπνάς τέτοια ώρα δίπλα από κάποιον που κοιμάται σαν πουλάκι! Κάθεσαι ολομόναχος. Θες παρέα. Στέκεσαι με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένεις να καταλάβεις αν το άτομο δίπλα σου κινείται για να αλλάξει πλευρό ή αν άνοιξε τα μάτια και ξύπνησε για κλάσματα δευτερολέπτου. Περιμένεις εκείνο το απειροελάχιστο σημάδι ότι μπορεί και να μην κοιμάται:
-"Κοιμάσαι?!"
-"Ναιιι..."
-"Μου απαντάς! Άρα δεν κοιμάσαι!!!"
 Και επειδή μιλάμε για εμένα, δε θα έμενα μόνο εδώ. Το ανυπέρβλητο που μου συμβαίνει (και χάρηκα όταν διάβασα σε page του facebook ότι συμβαίνει και σε άλλους) είναι ότι κάθε βράδυ, KAΘΕ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΒΡΑΔΥ ΟΜΩΣ, στα πρώτα 5 λεπτά που έκλεισα επιτέλους τα μάτια μου, ξυπνάω επειδή νιώθω ότι πέφτω! Και δε μιλάμε για παραπάτημα στο δρόμο. Μιλάμε για σπρώξιμο από την ταράτσα 14όροφης πολυκατοικίας! Πόσο, μα πόσο εκνευριστικό. Και το χειρότερο είναι πως, όποτε συμβαίνει αυτό, κουνάω και το κρεβάτι. Και αμέσως έρχεται η συγκλονιστική ερώτηση: "Είσαι καλα;!". Με βλέπεις να είμαι καλά; Όχι μόνο έχασα τον ύπνο μου, αλλά έπεσα και από τον εκατοστό όροφο πολυκατοικίας! Άσε μας κουκλίτσα μου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου