Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Παραμύθια...

Θυμάσαι τις ιστορίες που μας έλεγε η γιαγιά το βράδυ, πριν κοιμηθούμε; Το παπούτσι που έκανε στη Σταχτοπούτα, το βάτραχο που έγινε πρίγκιπας, την Ωραία Κοιμωμένη που ξύπνησε με ένα φιλί; Μια φορά κι έναν καιρό, έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Παραμύθια. Όνειρα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Αυτές που είναι αληθινές, είναι οι άλλες ιστορίες. Αυτές που αρχίζουν από μία παγωμένη και σκοτεινή νύχτα και το τέλος τους παραμένει ανείπωτο. Οι εφιάλτες, φαίνεται, να γίνονται πάντα πραγματικότητα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου