Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Μεγάλο αγγούρι η αλήθεια τελικά, ε;

 Τελευταία συνειδητοποιώ ότι όποιος έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια τρέπεται αμέσως σε φυγή. Νομίζω πως φταίει το γεγονός ότι η αλήθεια πονάει. Μπορεί και το ότι πιθανώς να χρειαστεί να επαναπροσδιορίσει κάποια πράγματα στη ζωή του εκ νέου. Δε λέω, δύσκολες οι αλλαγές. Αλλά όταν το δίλημμα είναι "αλλαγή ή ψέμα", φαντάζομαι πως η επιλογή είναι προφανής. Τελικά όμως, μάλλον λάθος φαντάζομαι. 
 Πάντως, εγώ προτιμώ να πονάω τους γύρω μου, όσο και αν δεν το αντέχουν, όσο και αν αυτό τους ωθεί στο να φύγουν από δίπλα μου. Γιατί κάποια στιγμή, θα πρέπει να καταλάβουμε πως ακόμη κι αν η αλήθεια πονάει, το κακό που προκαλούν τα ψέματα και η υποκρισία είναι πολύ μεγαλύτερο. Μέχρι τότε όμως, εγώ θα ξέρω πως έχω κάνει τη σωστή επιλογή...
 Εις το επανιδείν, λοιπόν, γατάκια. Ζήστε στη μεγάλη και πολύχρωμη φούσκα σας, μέχρι να σας τελειώσει το οξυγόνο. Γιατί μετά από πτώση ανακάμπτεις, αλλά από την ασφυξία...nope!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου