Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Πάπαλα για φέτος!

Μετά μεγάλης μου χαράς (τύπου έχω κατουρηθεί πάνω μου) σου ανακοινώνω, αγαπημένο blooperάκι, ότι το πρώτο έτος εστί λήξαν! Καπούτ. Πάπαλα. Όβερ. Πώς το λένε;! Ύστερα από πολλούς τόνους ιδρώτα, γκρίνιας, μίρλας, βαρεμάρας και άγχους, επιτέλους μπορώ να πω πως θα ξεκουραστώ!
 Δε θα αρχίσω τώρα να κάνω αποτίμηση της χρονιάς, ίσως γιατί δε με συμφέρει. Δεν έχω πάρει και τα χάπια μου, ο οικογενειακός μας γιατρός είναι διακοπές και πού να τρέχεις τώρα σε δημόσιο νοσοκομείο; Τέλος πάντων. Εγώ θέλω να σταθώ σε ένα πράγμα. Στα υπέροχα και μοναδικά άτομα που γνώρισα φέτος και θα τους κατσικωθώ στο σβέρκο για τα υπόλοιπα φοιτητικά χρόνια. Η τρέλα δεν πάει στα βουνά, λένε. Όντως, η τρέλα πάει και βρίσκει τις υπόλοιπες τρέλες και κάνουν τα πάντα Γης Μαδιάμ! Τελικά, οι νομικάριοι δεν είμαστε και τόσο ξενέρωτοι, όσο θέλουν οι άλλοι να νομίζουν. 
 Νομίζω πως έχει γίνει η καλύτερη δυνατή αρχή και προβλέπεται έξαλλη συνέχεια. Γιατί όταν βρίσκεις άτομα τόσο διαφορετικά από εσένα, αλλά ταυτόχρονα και τόσο ίδια, ένα πράγμα μπορείς να περιμένεις, τη συνέχεια. To be continued ;-)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου