Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

But you'll sit a little closer to me, every day…

 Στο μυθιστόρημα της ζωής, αν και τη πλοκή τη γράφουμε εμείς οι ίδιοι, το casting των ηρώων αποτελεί μια έκπληξη. Πάντα, όμως, λίγο πολύ, ξέρεις ότι θα υπάρξουν οι καλοί και οι κακοί· αυτοί που θα σε αγαπήσουν και αυτοί που θα σε πονέσουν· αυτοί που θα μείνουν και αυτοί που θα φύγουν. 
 Υπάρχει όμως και μια ειδική κατηγορία ηρώων. Αυτοί που έρχονται να ανατρέψουν το σενάριο με τις "guest" εμφανίσεις τους. Ξυπνάς μια ωραία πρωία και...τσουπ...να 'τοι μπροστά στα μάτια σου. Σε γεμίζουν όμορφες στιγμές, αισιοδοξία, ελπίδες. Πριν το καταλάβεις, όμως, έχουν ήδη χαθεί. Ή μήπως όχι; Μπορεί να νομίζεις πως έχουν χαθεί, αλλά στην πραγματικότητα να είναι πάντα εκεί, κοντά σου και να κοιτούν πότε θα χάσεις τις δυνάμεις σου, πότε θα εκλείψει η μαγεία από τη ζωή σου, για να αλλάξουν όλα με ένα χαμόγελο, μια κουβέντα, μία βόλτα. Και πάλι από την αρχή.
 Εκνευριστικό; Μπορεί. Ιδιαίτερο; Σίγουρα. Δεν ξέρω αν έχετε βρει κάποιον αντίστοιχο ήρωα, ξεφυλλίζοντας το μυθιστόρημά σας. Αν το συναντήσετε όμως, φροντίστε να κρατήσετε ζωντανές αυτές τις στιγμές μαζί του. Γιατί το πότε και το αν θα επιστρέψει θα παραμένει μετέωρο... 

"You must be very patient," replied the fox.
First you'll sit down at a little distance from me – like that – in the grass.
I shall look at you out of the corner of my eye, and you will say nothing.
Words are the source of misunderstandings.
But you'll sit a little closer to me, every day…"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου